ვიზიტი სტომატოლოგთან ( ნიუანსები) № 1


Image

პრობლემას, რომელიც დაკავშირებულია კბილების დაკარგვასთან ან მათ არქონასთან ღრმა ფესვები აქვს და მათი განხილვა ამ სტატიის მიზანი არ არის, შემდგომში აუცილებლად დავუბრუნდებით ამ მიზეზებს, მაგრამ ეხლა უბრალოდ დავაკონკრეტოთ რომ არსებობს პირველადი ადენტია ( ანუ როცა კბილების ჩანასახები არ არსებობს და შესაბამისად მათი ზრდაც არ ხდება)  და მეორადი ადენტია ( ანუ კბილები იყო,  მაგრამ რაღაც გარკვეული მიზეზების გამო ისინი დაიკარგა) .

ადამიანები მოგეხსენებათ სხვადასხვაგვარად  აღიქვამენ პრობლემებს, ერთნი საერთოდ ყურადღებას არ აქცევენ რომ უკბილოდ დადიან და მათი ღიმილი ნაკლებ მომხიბვლელია, მეორენი დეპრესიაში ვარდებიან და გარკვეულ ფსიქოლოგიურ პრობლემებსაც იძენენ!

Image

ყოველივე კი უფრო მარტივია ვიდრე პაციენტებს წარმოუდგენიათ. მთავარია მონდომება, სტომატოლოგებისადმი და მათ მიერ ჩატარებული მანიპულაციებისადმი შიშის დაძლევა, ფინანსური მხარდაჭერა და პირველი ნაბიჯის გადადგმა. ყველაფერი ზედმიწევნით კვალიფიციურად ჩატარებული კონსულტაციით იწყება,  მიმაჩნია და კოლეგებიც დამეთანხმებიან რომ ზედაპირულად, ნაჩქარებად, კომპეტენციებში გაურკვევლად ჩავლილი ვიზიტი დამაკმაყოფილებელი არ უნდა იყოს პაციენტისთვის. სამწუხაროდ ხშირად ფიქსირდება პირუკუ რეაქცია, მოგეხსენებათ ჩვენი მოსახლეობის უმეტესობას მოთმინება არ ყოფნის რათა ექიმთან ვიზიტს გარკვეული დრო დაუთმონ, სამწუხაროდ თვით სტომატოლოგებიც კი ძალიან ჩქარობენ დროზე მოახდინონ პაციენტის „სურვილები“ დააკმაყოფილონ და ანგარიშსწორების მომენტი რაც შეიძლება დააჩქარონ. შედეგად რას ვღებულობთ?  დროებით დაკმაყოფილებულ სურვილებს, დახარჯულ ფინანსებს და არა პრობლემის ხანგრძლივად (მუდმივი მოგეხსენებათ არაფერია)და საფუძვლიანად გადაწყვეტას. რეციდივები თავს იჩენს გარკვეული პერიოდის შემდეგ.

 მახსენდება ერთი პაციენტი პირობითად ავღნიშნოთ X-ით, რომელსაც კბილის ექსტრაქციის შემდეგ სურვილი ქონდა ჩაეტარებინა დენტალური იმპლანტაცია, სამწუხაროდ მას აღნიშნულ კბილზე ქრონიკული მაგრანულირებელი ანუ მოგრანულირე პერიოდონტიტი ქონდა ხვრელარხით, გამომდინარე აქედან ძვლის რესურსი თითქმის არ არსებობდა და ამიტომ მას დასჭირდა ძვლის აუგმენტაცია ( მარტივად ძვლის რესურსის გაზრდა, დავარქვათ ძვლის პლასტიკა, პაციენტებისთვის გასაგები რომ იყოს) და მხოლოდ ამის შემდეგ (8 თვე) დენტალური იმპლანტაციის ჩატარება. თუმცა პაციენტი ასახელებდა ექიმ Y –ს, რომლის უზომოდ მადლიერი იყო. ციტირებას გავაკეთებ „ ვენაცვალე Y  ექიმს, მან შემინარჩუნა ეს კბილი აგერ 8 წელია, მართალია წელიწადში 2-3 -ჯერ მასთან დავდიოდი, რაღაცას მიკეთებდა, მაგრამ ასე მითხრა- სანამ ხვრელარხი გაქვს და არ გაწუხებს, გქონდეს, არ ამოიღოო“  რა თქმა უნდა ესეთი გადაწყვეტილება ექიმის შეცდომად შეიძლება ჩაითვალოს, ზემოთ აღნიშნული დიაგნოზი და ნოზოლოგია ბოლოსდაბოლოს კონსერვატიულ მკურნალობას ექვემდებარება და ექიმს შეეძლო ეს მაინც გაეკეთებინა, ხოლო როცა შენიშნა რომ დაავადება მკურნალობას არ ექვემდებარება, უნდა ჩატარებულიყო ექსტრაქცია და მადლიერი ძვალი გარკვეული დროის შემდეგ თავის თავს აღიდგენდა, ლოდინის მეთოდიკით კი მხოლოდ ძვლის რესურსის შემცირება მივიღეთ. სამწუხაროდ აღნიშნული პაციენტის კბილს მცდელობაც კი არ ეტყობოდა, რომ ექიმი რამეს აკეთებდა მის გადასარჩენად, გარდა რა თქმა უნდა ლოდინისა, ძალიან დამაინტერესა რას უკეთებდა წელიწადში 2-3 ჯერ მისულ პაციენტს 8 წლის განმავლობაში, მაგრამ მთავარი აქ ის არის რომ პაციენტი Y ექიმის კმაყოფილი იყო და არის!

მეორე შემთხვევა პაციენტს აღმოაჩნდა მარცხენამხრივი ოდონტოგენური ჰაიმორიტი ( ცხვირის დანამატი ღრუს, კერძოდ ზედა ყბის წიაღის ანთება, გამოწვეული კბილზე არსებული ქრონიკული პერიოდონტიტის გამო), პაციენტი გამოკვლეული იქნა და მას აეხსნა რომ მან უნდა მიმართოს ყბა-სახის ქირურგიის განყოფილებას , სადაც კვალიფიციურად ჩაუტარებენ მკურნალობას მიზეზის მოშორებითა და შედეგის აღმოფხვრით. და რას აკეთებს პაციენტი ამის შემდეგ? იგი იტარებს მკურნალობას ოტორინოლარინგოლოგთან 2 წლის განმავლობაში, რეციდივი რეციდვზე მეორდება. შემდგომ იტარებს ოპერაციას იგივე განყოფილებში. სადაც უტარდება რადიკალური ჰაიმოროტომია, მიზეზობრივი კბილის დატოვებით, რაც შემდგომში ისევ იძლევა რეციდივს, ტარდება განმეორებითი ოპერაცია, ისევ რეციდივი… და ალბათ ასე გაგრძელდებოდა, რომ ძალდატანებით (ექიმის-სტომატოლოგისა  და  ნათესავების მხრიდან) არ მიეყვანათ ყბა-სახის განყოფილებაში!

ეს ორი მაგალითი გვაჩვენებს, რომ არა მარტო სტომატოლოგები უშვებენ შეცდომებს. ამიტომ პაციენტი რაც შეიძლება ყურადღებით უნდა მოეპყროს ექიმის არჩევას და მათ მიერ ჩატარებულ კონსულტაციებს.

საუბარი გინეკოლოგთან ( პაციენტი არის 7 თვის ფეხმძიმე ) – გინეკოლოგი კრძალავს ადრენალინიანი ანესთეტიკის გამოყენებას, თუმცა არ გამორიცხავს ეპინეფრინიანი ანესთეტიკის ხმარებას!!!!!!!!!!!!!!!!

საუბარი პაციენტთან რომელსაც სტომატოლოგმა აუხსნა რომ მას ადრენალინზე თურმე ალერგია აქვს!!!!!!!!!!!! ძალიან ძნელია ესეთ პაციენტს აუხსნა რომ ასეთ შემთხვევაში იგი სიცოცხლის დასაწყისშივე განწირული იქნებოდა, რამეთუ მისი ორივე თირკმელზედა ჯირკვალი გამოიმუშავებს სწორედ  ადრენალინს და არა MOBIL 1-ს.

ესეთი მაგალითები ძალიან ბევრი შეიძლება იქნეს მოყვანილი, მაგრამ ეს შორს წაგვიყვანს. ყოველივე ეს ნათლად გვაჩვენებს რომ სტომატოლოგთან ვიზიტისას, არც პაციენტი და არც ექიმი არ უნდა აჩქარდეს,  არამართებული დასკვნები და დიაგნოზები არ უნდა დაისვას. გამოკვლევა და დიფერენციული დიაგნოზი უნდა იყოს ძირფესვიანი და დეტალური. 

სტატიის გაგრძელებაში განვიხილავთ სტომატოლოგთან ვიზიტის სხვა ნიუანსებს.

 Image

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / შეცვლა )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / შეცვლა )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / შეცვლა )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / შეცვლა )

Connecting to %s

%d bloggers like this: