ჰაიმორის ღრუს ფსკერის პერფორაცია, ორო-ანტრალური სტომა და ექიმის ტაქტიკა № 4


შემდეგი მეთოდი გამოიყენება, როდესაც პაციენტის ალვეოლის ვესტიბულურ-ბუკალური მხარე არ გვაძლევს იმის საშუალებას, რომ წინა სტატიებში განხილული მეთოდიკებით ჩავატაროთ პერფორაციული ხვრელის დახურვა.

 

Image

 

 

ამ შემთხვევაში მთელი დატვირთვა სასაზე მოდის. ვაყალიბებთ სრულ ფეხიან ნაფლეთს, რომლის ვასკულარიზაციული ფუძე მიმართულია დისტალურად. ამოვკვეთავთ პერფორაციული ხვრელის ირგვლივ ქსოვილებს, ლორწოვანს და ძვლისსაზრდელას, მოვატრიალებთ ნაფლეთს და გადავაკერებთ.

ამ მეთოდის დიდი ნაკლი მდგომარეობს შემდეგში, დაუფარავი გვრჩება დონორული უბანი, იქმნება აუცილებლობა, რომ დამზადდეს დამცავი ფირფიტა, რომლის ქვეშაც უნდა მოთავსდეს ნახვევი. დონორული უბანი მეორადი დაჭიმულობით ხორცდება.

 

Image

 

 

შემდეგი მეთოდი სწორედ წინა მეთოდის ნაკლის აღმოსაფხვრელად  არის მოწოდებული. ამ შემთხვევაში სასაზე ჩამოყალიბებული ფეხიანი ნაფლეთი გახლეჩილია და გამოიყენება მხოლოდ მისი ქვედა შემაერთებელქსოვილოვანი ნაწილი, ზედა მხარე კი ისევ ფარავს დონორულ უბანს. გარდა ამისა პერფორაციული ხვრელის მიდამოში სასის მხრიდან კეთდება გვირაბი/ტუნელი,  რომელშიც უნდა გავატაროთ შემაერთებელქსოვილოვანი ნაფლეთი და მხოლოდ ამის შემდეგ გადავაფაროთ პერფორაციულ ხვრელს.

მიუხედავად მომხიბვლელობისა ამ მეთოდსაც თავისი ნაკლი გააჩნია, ეს არის დიდი ტრავმულობა და გარდა ამისა გახლეჩილი შემაერთებელქსოვილოვანი ნაფლეთი შემოტრიალებისას განიცდის ხოლმე კვების ნაკლებობას, შესაძლებელია ნეკროზი.

იმისათვის რომ ტრავმულობა ამ მეთოდში კიდევ უფრო შემცირდეს გამოყენებული იქნა არა ფეხიანი ნაფლეთის სრული ჩამოყალიბების ხერხი არამედ სასაზე შემაერთებელქსოვილოვანი თავისუფალი ტრანსპლანტატნტის მიღების მეთოდიკის მოდიფიკაცია. იმ განსხვავებით რომ ტრანსპლანტანტს ბოლომდე არ ვანთავისუფლებთ,  ვუტოვებთ მას დისტალურად ვასკულარიზირებულ ფეხს. გამოიყენება იგივე გვირაბის/ტუნელის მეთოდიკა. ამ მეთოდის დადებითი მხარეებია: დაბალი ტრავმატულობა, დონორული უბნის დახურვა ( თუმცა დამცავი ფირფიტა მაინც საჭიროა ), თუ კი ფეხის გადაგრეხისას ვასკულარიზაცია ოდნავ დაირღვევა, რეციპიენტული უბანი 3 დღის განმავლობაში მაინც ახერხებს სისხლმომარაგების აღდგენას. უარყოფითი მხარე: ექიმმა სასაზე მუშაობისას კარგად უნდა იცოდეს ანატომია, ახსოვდეს  სად მდებარეობს სასის არტერია  და ეცადოს არ დააზიანოს იგი.

 

ImageImageImageImageImageImageImageImage

გარდა ჩამოთვლილი მეთოდიკებისა არსებობს კიდევ ბევრი მოდიფიკაცია, მაგრამ ვთვლი რომ ესეც საკმარისია, რათა ექიმმა-სტომატოლოგმა-ქირურგმა შეასრულოს ეს მანიპულაციები და პაციენტს არ დასჭირდეს ჰოსპიტალიზაცია.

სტატიის დასაწყისში ავღნიშნე რომ სიტუაციას ორი ვარიანტი გააჩნია, აქამდე განხილული მეთოდიკები მიესადაგება მხოლოდ იმ კლინიკურ სიტუაციას როდესაც სინუსი ჯანმრთელია.

რა გავაკეთოთ თუ კი სინუსი დაავადებულია?

არავითარ პლასტიკას აზრი არ აქვს თუ კი სინუსიდან ჩირქოვანი ექსუდატი მივიღეთ. ამ შემთხვევაში უნდა მოხდეს სინუსის ქირურგიულ მექანიკური და მედიკამენტოზური დამუშავება, რისი გაკეთების უფლებაც მხოლოდ ყბა-სახის ქირურგს აქვს  სტაციონარში. ასეთი შემთხვევის დაფიქსირებისას პაციენტი უნდა იქნეს ჰოსპიტალიზირებული (არ დაგავიწყდეთ სამედიცინო ბარათში შესაბამისი ჩანაწერის გაკეთება – რეკომენდაციებით).

წარმატებებს გისურვებთ ძვირფასო კოლეგებო.

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / შეცვლა )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / შეცვლა )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / შეცვლა )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / შეცვლა )

Connecting to %s

%d bloggers like this: